نویسندگان
تبلیغات
کد HTML تبلیغ
بازدید از سایت
امروز : ۲۰ آذر ۱۳۹۵
بازدید امروز : 1419
بازدید دیروز : 3029
تعداد نظرات : 3282
تعداد مطالب امروز :0 عدد
تعداد مطالب : 1742
کل بازدیدها : 8441243
خروجی فید امروز : 30
ورودی گوگل امروز : 109
افراد آنلاین :5 نفر

باقلاقاتق (www.karkan.ir)

 

کلاس پنجم دبیرستان و یا متوسطه درس می خواندم.

گویا 18 سالم بود.
سال تحصیلی تمام شده بود و ما در تعطیلات تابستانی بسر می بردیم.
تابستان لنگرود چون گرم و طاقت فرسا بود، ما جوانان همسن و سال و بعضن بزرگتر یا کوچکتر به چمخاله می رفتیم تا روزهای تعطیلی مان را پر نشاط وُ شاد، کنار هم بگذارانیم.
اکثر دوستان ترجیح می دادند که در کلبه یا خانه ی ما شب و روز را بگذرانند. چون هم بزرگ و جا دار بود و هم حیاط بزرگی داشت که در آنجا والیبال بازی می کردیم.
در نزدیکی خانه ی ما، کلبه ی دوستمان حسین کاسه گری بود که دوستانی چند، فقط شب را در آنجا می خوابیدند.
دوستان این دو کلبه یا خانه، نهار و شام را با هم می خوردند و برای روز و شب برنامه تفریحی جور می کردند تا زمان را با هر چه لذت بیشتر نوش جان کنند.
برنامه ی کارمان این بود که بعد از خواب، صبحانه ای می خوردیم و بعد برای اینکه با تنی عرق کرده به دریا برویم، با هم والیبال بازی می کردیم.
بعد از دریا نهار می خوردیم و دوستانی که اهل چرت زدن بودند، دمی می خوابیدند.
بقیه هم فوتبال وقتشان را می گذراندند تا کمر گرما بشکند و غروب و شب را به دیدار یار، در کنار دریا بروند و قدم بزنند.
بلال کباب شده را به دندان بکشند
ستاره ها را بشمارند
با ماه حرف بزنند
آواز بخوانند
سر بر شانه های یکدیگر بگذارند
و نجواهای عاشقانه در گوش هم زمزمه کنند.
برای تقسیم کار روزانه، ضابطه ی نا نوشته ما بازی والیبال بود. به این معنی هر تیمی که می باخت باید صبحانه و نهار و شام و امورات خانه را انجام می داد.
در یکی از این روزها وقتی که صبحانه را خوردیم، نفرات دو خانه به دو تیم تقسیم شدیم و با هم والیبال بازی کردیم.
در این روز تیمی که من در آن بازی می کردم و نقش کاپیتانی تیم را داشتم از تیم حسین کاسه گری بردیم و درست کردن نهار و شام و صبحانه ی فردا به عهده نفرات تیم آنها واگذار شد.
خورشت نهار هم باقلا قاتوق پیشنهاد شده بود. چون هم باقلی داشتیم و هم سیر و زردچوبه و شوید و تخم مرغ و نمک و فلفل.
در این روز ما همراه نفرات بازنده شده در تیم حسین اما غیر از حسین، مایوی دریای را پوشیدیم تا به دریا برویم و حسین هم در نقش مادر ِ خانه، برایمان نهار درست کند.
از دریا که برگشتیم، هم بسیار تشنه بودیم و هم گرسنگی به معده مان فشار آورده بود.
کمی آب نوشیدیم و سر سفره نشستیم تا حسین مامان برایمان غذا بیاورد.
همینکه دیگ برنج را سر سفره آورد و درش را برداشت، دیدیم برنج ِ داخل دیگ کف کرده و لعاب سپید داده است.
گویی فرنی درست شده است.
در حالی که به دیگ برنج نگاه می کردیم و قاشق تویش می کردیم، با حیرت با خودمان حرف می زدیم که چرا برنج به جای دم کشیدن، شبیه شیر برنج و یا فرنی شده است.
در همین هنگام حسین مامان دیگ باقلا قاتوق را آورد.
همینکه درش را برداشتیم، دیدیم چون دیگ برنج کف کرده اما نه شکل فرنی بلکه شبیه خرشه، زرد شده است.
در حالی که هر کدام از ما در اندر اشتباه و یا بی لیاقتی حسین صحبت می کردیم و او را مورد پرسش و محاکمه قرار می دادیم، به این نتیجه رسیدیم که این شربت برنج و شربت باقلا قاتوق را در لیوان قاطی کنیم و بخوریم.
اما همینکه جرعه ای نوشیدیم، متوجه شدیم که بی نمک است.
به حسین مامان گفتیم برود نمک بیاورد.
حسین مامان رفت و ظرفی آورد که به نظرش نمک بود.
اما همینکه محتوی داخلش را دیدم، بلافاصله متوجه شدم که نمک نیست. بلکه جوش شیرین است.
به حسین مامان گفتم این نمک نیست برو نمک را بیاور.
حسین مامان گفت نه این نمک است. چون برای برنج و باقلا قاتوق از همین استفاده کرده است.
وقتی که این اعتراف را شنیدم به او گفتم عزیز دلم.
این نمک نیست بلکه جوش شیرین است.
پس تو ندانسته به جای نمک در باقلا قاتوق و برنج، جوش شیرین ریختی که فرنی و خرشه درست شد.
وقتی که حسین مامان به اشتباه خود پی برد در حالی که از ما پوزش خواهی کرد اما همگی شاید یک ساعت گفتیم و خندیدیم و با خنده شکم مان را سیر کردیم و با اشک ِ خنده صورتمان را شستیم.
یادش شاد باد
.
نویسنده: احمد پناهنده ( الف. لبخند لنگرودی )
منبع: سایت کرکان بندرانزلی (www.karkan.ir)

بازدید:2,118بار , ارسال شده در : ۲۴ام آذر, ۱۳۹۱; ساعت : ۵:۱۰ ب.ظ
تعداد نظرات : ۲
آرشیو مطالب
ارسال نظر جديد

  • فاطمه مومنی گفته: ۲۲:۰۵ - ۱۳۹۱/۰۹/۲۵

    خاطره جالبی بود من با خواندن داستان کلی خندیدم.موفق باشید.

  • نوید گفته: ۰۰:۰۱ - ۱۳۹۱/۱۰/۱۶

    خیلی جالب بود …. من لنگرودیم اگه بازم خاطره از لنگرود دارین بنویسید لطفا … ممنون

  • در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
    • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی یا گیلکی تایپ کنید.
    • نظرات در ارتباط با همین مطلب باشد در غیر اینصورت از « فرم تماس با مدیریت » استفاده کنید.
    • «مدیر سایت» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
    • از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور یم.
    • نظرات پس از تأیید مدیریت سایت منتشر می‌شود.



    جستجو
    مدیریت
    سایت کرکان بندرانزلی با دامنه
    www.kargan.ir
    نیز در دسترس می باشد.

    روستای کرکان در منطقه جلگه ای و در کنار جاده کپورچال-آبکنار واقع شده دارای نسق 85 ساله (تاتاریخ 1363 شمسی)بوده و از نظر ثبتی جزء بخش 7 حومه انزلی و سنگ شماره 6 میباشد و مسافتش تا کپورچال 7 کیلومتر و تا انزلی 27 کیلومتر است . . .

    شبکه های اجتماعی کرکان
    تبلیغات
    HTML
    محبوب ترین مطالب
    آرشیو ماهانه

    برای اشتراک در خبرنامه کرکان ایمیل خود را در کادر زیر وارد نمایید