لپه بازی:

لپه نوعی توپ در گیلان است که زا تارهای نخی و پشمی تهیه می شود. لپه همچنین به آبی گفته می شود که بر اثر موج از دریا یا رودخانه ی بروری ساحل ریخته می شود. بازیکنان نخست به دو دسته تقسیم شده و هر دسته از میان خود یک نفر انتخاب نموده ، آنگاه دو دسته بازیکن هر کدام به نوبت توپ را به زمین زده و چرخ می خورند و توپ را از هوا گرفته دوباره به زمین می زنند و می چرخند تا هر چقدر که قدرت دارند به این کار ادامه می دهند، به این بازی چرخی هم می گفتندو نوع دیگر این بازی روانی نام داست، یعنی زدن توپ به زمین و چرخیدن بازیکن بدون این که مجاز باشد توپ را از زمین جدا کرده و دوباره به زمین بزند.

لینگه لینگه لواشه:
این بازی به صورت گروهی انجام می شود. برای انجام بازی ابتدا دو دسته شده و با فاصله ای تعیین شده که حدودا ۱۵ الی ۲۰ متر می باشد رو به روی هم قرار می گیرند. سپس یک گروه اعلام آمادگی کرده و بازی را آغاز می کنند. آن ها باید یک پای خود را از زانو خم کرده و با دست از پشت به بالا کشیده  و شروع به  حرکت نماید و خود را به نفرات رو به رو برسانند. بازیکنان در حین حرکت خود نباید از دو پا استفاده کنند  هر کس که پای دیگرش به زمین تماس پیدا کرد، باخته و از بازی کنار می رود. بازیکنان هنگام انجام بازی این عبارات را می خوانند:
لینگه لینگه لواشه
چه مه پاتی آشه
مه مه مرا برگیته
هفت لواشه دکته
لنگه لنگه لواش است/ پای من آش توست/ از من گرفته/ در هفت لواش است!
این بازی ها اکنون دیگر کاربرد ندارد و به فراموشی سپرده شده است.

گردآورنده: خانم مریم واقف
منبع: سایت کرکان بندرانزلی www.karkan.ir